TERLİKLİ ANNELER

Anneler günü geldi mi sosyal medya da bir yarış başlıyor…
Kimi annesine şiir yazıyor, kimi çiçek paylaşımı yapıyor, kimi de çocukluk fotoğrafını koyup altına “Canım annem” yazıyor.
Ama bu yıl sosyal medya öyle bir video ile sallandı ki herkes kendi çocukluğuna geri döndü.

Videoda kocaman harflerle “ANNELER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN” yazıyor…
Bir anda ev tipi, yazlık tipi, ortopedik tipi, desenli tipi, çiçekli tipi ne kadar anne terliği varsa yazıya doğru füze gibi gitmeye başlıyor.
Sanki hava savunma sistemi devreye girmiş…
Bir tanesi havadan geliyor, biri yerden sekerek hedefe kilitleniyor, biri dönerek ilerliyor…
Hollywood aksiyon filmi gibi ama bütçe yok, sadece anne terliği var.

Videonun sonunda da şöyle yazıyor:
“Bu terliği tadan herkesin Anneler Günü kutlu olsun.”

İşte o an milyonlarca insan aynı anda çocukluğunu hatırladı.
Çünkü dünyada şaşmayan tek navigasyon sistemi anne terliğidir.

Bugün teknoloji gelişti…
Yapay zekâ çıktı…
Uzaya roket gönderiliyor…
Telefonlar yüz tanıyor…
Ama hâlâ hiçbir sistem anne terliği kadar net hedef bulamıyor.

Sen kaç yaşında olursan ol…
İster odanın arkasına saklan…
İster apartmanın üçüncü katına kaç…
İster “Ben yapmadım” diye savunma yap…
O terlik seni bulur.

Üstelik anneler terliği sadece atmaz…
Terlikle psikolojik üstünlük de kurar.

Terliği eline aldığı an evde olağanüstü hâl ilan edilir.
Kardeşler birbirine bakar:
“Kim yaptı lan?”

Bir sessizlik olur…
Sadece annenin şu cümlesi yankılanır:
“Şimdi gösteririm size…”

İşte o an dünyanın en masum insanına dönüşürsün.
Bir dakika önce koltukta zıplayan çocuk gider, yerine ansiklopedi okuyan örnek vatandaş gelir.

Anne terliği aslında bir eğitim sistemidir.
Ne trafik cezası, ne okul disiplini…
Hiçbiri anne terliği kadar etkili değildir.

Bir annenin elinde terlik varsa internet çekmese bile mesaj yerine ulaşır.

Eskiden annelerimizin özel güçleri vardı.
Mahallede top oynarken cam mı kırıldı?
Daha eve gitmeden annen biliyordu.

Komşu teyze FBI ajanı gibi çalışırdı.
“Senin oğlan yine yaramazlık yaptı.”

Eve girişte annen kapıda beklerdi.
Ayağındaki terliği çıkarış şeklinden cezanın seviyesi anlaşılırdı.

Eğer terlik elde tutuluyorsa hafif azar vardı…
Ama terlik iki parmak arasında dönüyorsa geçmiş olsun.
Kaçış yoktu.

Bugünün çocukları bunu tam anlayamaz.
Şimdi tablet var, telefon var, dijital ceza var.
Bizim dönemde internet kesilmezdi…
Direkt fiş çekilirdi.

Bir de annelerin efsane cümleleri vardı:

“Ben seni doğuracama…” diye başlayan konuşma zaten mahkeme kararı gibiydi.
Savunma hakkın yoktu.

Ama işin en güzel tarafı ne biliyor musunuz?
O terliği atan anneler, gece üstünü örten yine aynı annelerdi.
Kızardı, bağırırdı, bazen kovalar gibi yapardı ama sen hasta olunca sabaha kadar başında bekleyen yine oydu.

Anne dediğin bazen kızan, bazen öğreten, bazen güldüren ama her zaman evladını düşünen kişidir.

Bugün o videoya herkes gülüyor çünkü hepimizin çocukluğunda ortak bir hikâye var.
Kimimiz terlikten kaçtı…
Kimimiz yakalandı…
Kimimiz kafayı hafif sıyırarak kurtuldu…
Ama hepimiz annemizin sevgisiyle büyüdük.

Şimdi büyüdük, yaş aldık…
Belki kendi çocuklarımız oldu…
Ama anneden gelen o “Bak bir kere daha söylemem” sesi hâlâ içimizde yankılanıyor.

Ve kabul edelim…
Dünyanın en güvenli silahı anne terliğidir.
Menzili şaşmaz…
Hedefi kaçırmaz…
Vicdanı vardır ama affı gecikir.

Bu yüzden;
Çocukluğunda anne terliğiyle tanışmış,
“Terliği getir” cümlesini duyunca tansiyonu yükselmiş,
Kapının arkasında saklanıp yakalanmış herkesin…

Anneler Günü kutlu olsun.