TELEFONDAN ENGELLEYİP YOLDA SELAM VERENLERİN SİYASETİ

Siyaset bazen çok ilginç bir tiyatro sahnesine dönüyor.
Perde açılıyor…
Makam odasında kibir, sokakta tebessüm.
Telefonda engel, caddede “Selamün Aleyküm.”

Geçenlerde Anahtar Parti Kırıkkale İl Başkanı Korhan Bey ile bir haber yüzünden biraz kırıldık birbirimize. Ben geri adım atmadım. Çünkü haklı olduğuma inanıyordum. Haklı olan adam da saklanmaz zaten; meydanda durur. Ama bizim başkan belli ki eleştiriyi pek sevmemiş olacak ki telefonu açmak yerine çözümü “engelle” butonunda bulmuş.

Bir kere aradım… Dıt!
İkinci kez aradım… Dıt dıt!
Dedim ki; “Vay arkadaş, siyaset değil sanki dijital sürgün.”
Meğer başkan bizi engellemiş.

İşin komik tarafı ne biliyor musunuz?
Bir gazeteci arkadaş da kısa süre önce aynı dertten yakınıyordu:
“Abi Korhan Başkana ulaşamıyoruz.”

Şimdi düşünün…
Vatandaş ulaşamıyor, gazeteci ulaşamıyor, telefon ulaşamıyor ama seçim zamanı herkesin kapısını çalacaklar.
Bu nasıl siyaset?
Bu nasıl halkçılık?

Bugün aramadan 15-20 dakika sonra kaderin cilvesi işte… Cadde ortasında karşı karşıya geldik.
Uzaktan geldi, “Selamün Aleyküm” dedi geçti.
O an içimden sadece şunu dedim:

“Allahım beni telefonundan engelleyip de yolda selam verenlerden eyleme.”

Çünkü samimiyet başka şeydir, görüntü başka.
Siyaset makamdan değil, insan ilişkilerinden yapılır.
Telefonu engelleyerek siyaset yapanlar, sandık günü milleti nasıl arayacak çok merak ediyorum.

Bir insan eleştiriye tahammül edemiyorsa,
Kendisini arayanı engelliyorsa,
Kendi yönetimiyle bile geçinmekte zorlanıyorsa,
Kırıkkale’yi nasıl yönetecek?

Siyasetçinin görevi küsüp köşeye çekilmek değildir.
Hele ki il başkanı olmuş bir insanın görevi; kapı açmak, gönül almak, eleştiriye kulak vermektir.
Makam koltuğuna yapışıp herkesi susturmaya çalışmak değil.

Kusura bakılmasın ama siyaset “engelle” tuşuyla yapılmaz.
Çünkü vatandaşın telefonu sessize alınabilir ama sandık günü vicdanı sessize alınmaz.

Şimdi soruyorum:
Bugün kendisini eleştireni engelleyenler, yarın kimden oy isteyecek?
Kimin elini sıkacak?
Kimin kapısını çalacak?

Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu…

Siyaset; gönül işi.
Gönül kırarak değil, gönül alarak yapılır.