NEDEN GELİŞMİYORUZ?
Kırıkkale neden hep merkezin etrafında dönüyor? Gündoğdu, Başpınar, Mahmatlı ve şehrin doğusu-batısı neden bekleniyor?
Bir şehrin gelişmişliği sadece kaç tane bina dikildiğiyle ölçülmez.
Bir şehir, nerede doğru büyüdüğüyle, hangi yerde yatırım yapıldığıyla ve ne kadar doğru planlandığıyla kayıtlıyla.
İşte benim yıllardır kafamı kurcalayan soru tam da burada başlıyor:
Kırıkkale neden gelişmiyor?
Daha fazlası…
Kırıkkale'nin neden olması gerektiği kadar gelişmiyor mu?
Çünkü bu şehrin imkanı yok değil.
Arsası var.
Sanayisi var.
Üniversite var.
Ankara'ya yakınlığı var.
Karayolu takipçisi var.
Demiryolu var.
Organize sanayi bölgeleri var.
Çalışkan insanı var.
Daha da önemlisi, Ankara'nın düzeyinde bir şehir.
Ama biz hâlâ kendi içimizde dönüp duruyoruz.
Bir yuvarlamanın içerisinden çıkamıyoruz.
KIRIKKALE'DE HER ŞEY NEDEN MERKEZDE TOPLANIYOR?
Kırıkkale'ye baktığınızda yıllardır aynı manzarayı görüyorsunuz.
Yatırımın, hareketliliğin, genel durgunluğun, sosyal yaşamın ve yapılaşmanın önemli bir bölümü belirli merkezlerde yoğunlaşıyor.
Peki şehrin diğer tarafları?
Gündoğdu ne olacak?
Başpınar ne olacak?
Mahmatlı ne olacak?
Doğusu ne olacak?
Batısı ne olacak?
Kırıkkale'nin geleceği neden sadece birkaç ana arterin çevresinde şekillenmek zorunda?
Genel olarak Başpınar ve Mahmatlı verileri gözleniyor, üzerinde ciddi şekilde düşünülmesi gereken bir potansiyel görüyoruz.
Trafik açısından bazı merkez noktalarındaki kadar sıkışık olmayan bölge var.
Gelişmeye müsait alanlar var.
Yatırım yapılabilecek bölge var.
Şehrin dağıtabileceği alanlar var.
Peki neden yeterince değerlendirilmiyor?
İşte burada benim yıllardır sürdürülmekte zorlandığım mesele başlıyor.
“KIRIKKALE'DE BAŞPINAR'I BÜROKRASİ SEVMİYOR” DENİYOR!
Geçtiğimiz günlerde bu konuda bir köşe yazı kalemi aldım.
Yazının belgesinden gelen yorumlardan biri özellikle dikkatimi çekti:
“Kırıkkale'de Başpınar ve o dönemde ne hikmetse bürokrasi bulunmuyor.”
Bu cümle belki sert.
Belki iddialı.
Amaca ile ilgili değer.
Çünkü bir vatandaş bunu neden söylüyor?
Bir insan neden kendi bünyesinde mevcut olan bir sahipsiz olduğunu düşünüyor?
Demek istediğim, ortada sadece algı değil, insanların yıllardır yaşadığı bir beklenti ve hayal ürünü da var.
Ben de buradan terapium:
Gerçekte Başpınar ve Mahmatlı bölgesinde neden hak ettiği yatırımı yapamıyorsunuz?
ŞEHİRLER BATIYA DOĞRU BÜYÜR AMA PLANLAMA SADECE BİR YÖNE BAKMAZ
Elbette şehirlerin belirli bir yönde büyümesi normaldir.
Ancak şehircilik yalnızca “şehir batıya doğru büyümek” anlayışından ibaret değildir.
Bir kentin geleceği;
Ulaşım, altyapı, konut, sanayi, eğitim, sosyal alanlar, ticaret, kamu hizmetleri ve nüfus Hareketleri birlikte değerlendirilerek planlanır.
Kırıkkale'de ise bazı bölgelerin geleceği konusunda daha cesur ve uzun vadeli bir bakış açısına ihtiyaç olduğu açık.
Üniversite bölgesi gelişiyor.
Ancak ulaşım ve altyapı açısından tartışmalar bitmiyor.
Diğer yanda ise Başpınar-Mahmatlı hattında şehir açısından değerlendirilebilecek alanlar bulunuyor.
O zaman sormak gerekiyor:
Neden bütünün aynı bileşenleri birleştirelim?
Neden şehrin farklı özelliklerine göre yatırım yapmayalım?
KAT İRTİFAKI MESELESİ SADECE BİR İMAR DETAYI DEĞİLDİR
Bir başka mesele de yapılaşmanın düzenlenmesi planlama sorunları.
Belediyenin yetki alanında imar planlarının hazırlanması, iyileştirilmesi, ayrıştırılması ve yapıya kavuşturulması devam ediyor, zaten iyileştirmeye devam ediyor. Belediyenin kendi faaliyet raporunda da imar ve şehircilik kapsamının genişliği açıkça ortaya çıkıyor.
Benim söylemek istediğim şu:
Bir bölgedeki insanların yatırım yapmasının, konut üretmesinin, iş yeri açmasının ve bölgenin canlanmasının önünü gerçekleştirme planlama kararları zamanında alınmazsa, o bölge uzun süre bekler.
Sonra da döner:
“Bu bölge neden gelişiyor?”
diye sorarız.
Gelişmez…
Çünkü gelişmenin önünü sağlayacak gücün zamanında ortaya çıkması sağlanmıştır.
GÜNDOĞDU VE BAŞPINAR SADECE HARİTADAKİ İSİMLER DEĞİL
Gündoğdu, Başpınar, Mahmatlı…
Bunlar bir haritadaki mahalle isimlerinden ibaret değil.
Buralarda yaşayan insanlar var.
Çocuklar var.
Aileler var.
Evler varyantı.
İş yerleri var.
Ve en önemlisi, gelecek düzeyi var.
Son yıllarda bu kayıtların bazılarının yapılmaya başlanması da gerekiyor.
Örneğin Kırıkkale Belediyesi, Başpınar'da 12 bin metrekarelik Başpınar Aile Parkı projesini hayata geçiriyorsunuz; projede yürüyüş yolları, çocuk oyun alanları, spor alanları ve sosyal donatılar bulunuyor.
Gündoğdu'da da sosyal proje için yer değişiklikleri yapılmış durumda.
Bunlar küçümsenecek işler değil.
Ama benim Meselem bir parkın yapılmasıyla bitmiyor.
Ben şehrin bütüncül programlarından bahsediyorum.
Bir bölgede park yapmak başka bir şey.
O yıl ekonomik, sosyal ve bozulmanın görülmesinin biri hâline gelmesi başka bir durumdur.
KIRIKKALE'NİN ASIL SORUNU BELKİ DE CESARET
Bence Kırıkkale'nin en büyük sorunlarından biri para değil.
Sadece altyapı da değil.
Sadece bürokrasi de değil.
Bence en büyük sorunlardan biri:
Geleceği bugünden kurma cesareti.
Birileri:
“Önümüzdeki 20 yıl Kırıkkale nasıl büyüyecek?”
diye sormalı.
“Şehrin nereye gidecek?”
“Yeni sanayi alanları nerede olacak?”
“Yeni konut alanları nerede kurulacak?”
“Ulaşım hangi güzergâhlarda yoğunlaşacak?”
“Başpınar-Mahmatlı hattı nasıl değerlendirilecek?”
“Gündoğdu şehrinin içine nasıl daha güçlü bağlanacak?”
“Doğu ve batı arasındaki gelişmişlik farkı nasıl azaltılacak?”
diye düşünmeli.
Çünkü şehirler tesadüfen büyümez.
Planlama.
ANKARA'NIN BAHÇESİYİZ AMA ANKARA'YA GİTMEYE ÇEKİNİYORUZ!
Bize yıllardır güzel bir söz söylenir:
“Kırıkkale, Ankara'nın bahçesidir.”
İyi de kardeşim…
Bahçe olmak yetmez.
Bahçenin de bir değeri, bir düzeni, bir yaşaması gerekir.
Daha da acısı şu:
Kırıkkaleli hemşehrilerimizin bir kısmı Ankara'ya gitmekten bile çekiniyor.
Ben bunu sadece ekonomik anlamda söylemiyorum.
Şehirler arasında psikolojik bir mesafe de bulunmaktadır.
Kırıkkale'nin Ankara'ya yakınlığı bizim için büyük bir avantaj olması gerekirken, bazen Ankara'nın gölgesinde kalmamıza neden oluyor.
Ankara'ya 70 kilometre uzaklıkta olup Ankara'nın imkanlarından yeterince faydalanmak da bizim kendi meselemizdir.
DOĞU DA BİZİM, BATI DA
Artık Kırıkkale'de bir resmedilmeye var.
Şehrin bir evindeki diğer şeyleri tercih etmeyen değil,
Şehrin tamamının sahiplenen bir anlayışa…
Gündoğdu da bizim.
Başpınar da bizim.
Mahmatlı da bizim.
Merkez de bizim.
Doğu da bizim.
Batıda bizim.
Yahşihan tarafı da bizim.
Kırıkkale'nin sınırları içinde yaşayan vatandaşın aynı hizmeti, aynı ilgiyi ve aynı gelecek dostunu hissetmesi gerekiyor.
BUŞEHİR ÜVEY EVLAT MUAMELESİNİ HAK ETMİYOR
Şimdi gelelim en önemli cümleye.
Bir bölgedeki insanların sürekli olarak kendisini “üvey takip ettiği” gibi hissetmesi, dönüşlerin o bölgeye bakması gerekir.
Çünkü vatandaşın eksikliğinden, belediyeden, bürokrasiden istediği lüks değil.
Eşitlik.
Planlama.
Yatırım.
Ulaşım.
Altyapı.
Gelecek.
Kırıkkale Belediyesi bugün şehir genelinde altyapı çözümlemelerine yönelik çalışmalarını sürdürüyor. Belediye, geçmişten gelen altyapı sorunlarının giderilmesi için kapsamlı yatırımlar planlandığını da açıklıyor.
Bunlar önemli olacak.
Ama artık sadece bugünün çukurunu silmek değil, yarının Kırıkkale'sini inşa etmek zorundayız.
Benim derdimi düzenlemeleri eleştirmek değil.
Benim derdim bir şekilde övmek de değil.
Benim derdim Kırıkkale.
Bu şehir daha fazlasını hak ediyor.
Daha fazla yatırım…
Daha fazla vizyon…
Daha fazla cesaret…
Daha fazla planlama…
Ve en önemlisi, şehrin tamamının aynı heyecanla sahiplenen bir yönetim anlayışı.
Çünkü Kırıkkale yalnızca merkezden ibaret değildir.
Kırıkkale, Gündoğdu'suyla, Başpınar'ıyla, Mahmatlı'sıyla, doğusuyla, batısıyla bir bütündür.
Artık şu soruyu sormanın zamanı geldi:
“Kırıkkale neden gelişmiyor?”
Belki de asıl soru:
“Kırıkkale'nin gidişatını engellemek için neden daha cesur davranmıyoruz?”
Ben yanıtın mevcut olan olanaklarındakiler.
Yeter ki şehre sadece bugünün gözüyle değil, 20-30 yıl sonrasının Kırıkkale'sini düşünerek bakalım.
Çünkü biz bu şartlarda teslim almadık.
Çocuklarımızdan dağıtım.
Ve onların sonunda daha güçlü, daha yaşanabilir, daha adil bir Kırıkkale'de kalmak istiyoruz.
Kırıkkale'nin kaderinde merkezde gevşeme olması gerekir.
Bu şehir artık kendi sınırlarını aşmalı.
Doğusuyla batısıyla, kuzeyiyle güneyiyle büyüyerek.
Ve hiç kimse kendisini Kırıkkale'nin üvey evladı gibi hissetmemeli.
