Muhtarlar Ne İş Yapar?

Geçen gün çay içerken düşünürken...

Mahallede bir muhtar var. Adamı seçimden seçime bakıyoruz. Allah için kötü niyetli demiyorum ama vallahi ne iş yaptığını da tam bilmiyorum.

Eskiden muhtarlık deyince bir ağırlık vardı. İkametgâh gerekirdi, muhtara giderdik. Nüfus kayıt örneği verilmesi gerekecek, muhtara giderdik. Bir evrak mühürlenecekse muhtara giderdik. Muhtar mahallesinin adeta devletiydi.

Kimse kusura bakmasın...

Bu paralarda tasarruf konuşuluyorsa, vatandaşın cebindeki son kuruşun hesabı yapılıyorsa bazı bilgiler da açık olarak doldurulması gerekiyor.

Türkiye genelinde tam 50 bin 428 muhtar var.

Bunun 18 bin 337'si köy muhtarı.

Köy muhtarlarına sözüm yok.

Köyün suyu yoksa onlar uğraşır.

Yolu bozuksa onları takip eder.

Köyün derdini ilçeye, kaymakama, valiye taşırlar.

Kısacası köyün muhtarı sahadadır.

Ama geriye kalan binlerce mahalle muhtarı ne yapıyor?

Asıl soru burada başlıyor.

Eskiden muhtarın önünde kuyruk görülüyordu.

İkametgâh al...

Muhtara git.

Adres belgeleri...

Muhtara git.

Mühür vur...

Muhtara git.

Şimdi?

E-Devlet'e koşusun.

İki dakikada bütün işlemler tamam.

Vatandaş bilgisayardan, telefondan işlerini hallediyor.

Peki mahallesi muhtarı ne yapıyor?

Gelen tebligatatı bekliyor.

Postacıyı bekliyor.

Ara sıra evrak teslim ediyor.

Hepsi bu kadar.

Şimdi gelelim asıl meseleye...

Muhtar maaşı yaklaşık 28 bin lira.

Mahalle muhtarları için aylık maliyet yaklaşık 900 milyon lirayı buluyor.

Yıllık hesap yaptıklarında rakam 11 milyar 400 milyon liraya değişiyor.

Tam 11 milyar 400 milyon lira!

Rakamı yazıyla tekrar yazayım:

Bir milyar dört yüz milyon lira!

Bu parayla kaç okul yapılır?

Kaç öğrenciye burs veriliyor?

Kaç sağlık ocağı açılır?

Kaç köy yolu asfaltlanır?

Kaç emeklinin maaşına destek olunur mu?

Daha sonra tasarruftan tasarruf etmekten bahsediyoruz.

Vatandaşın çayından, simidinden, elektriğinden tasarruf bekliyoruz.

İyi de devlet artık işlevi büyük ölçüde kaybedilen makamları neden sorgulamıyor?

Bugün birçok mahallede vatandaş muhtarını tanımıyor bile.

Seçimden seçim afişleri görülüyor.

Beş yıl boyunca kapısı kapalı muhtarlık binaları görülüyor.

Sonra ay sonunda maaşlar tıkır tıkır ödeniyor.

Kimsen.

İşini yapan, mahalle için gece gündüz çalışan muhtarlarımız vardır.

Ama mesele kişiler değil, sistemdir.

Dijital çağda yaşanan yüz yıllık liralık aylık yük, bir yapıyı sorgulayan vatandaşın hakkıdır.

Çünkü bu para tutulan parası değil.

Milletin paradır.

Vergi veren işçinin parasıdır.

Emeklinin parasıdır.

Esnafın paradır.

Çiftçinin parasıdır.

Bugün Türkiye'nin bütçesi rahat edeceksa, önce gerçekten ihtiyaç duyulan harcamalar ile kapasite haline gelmiş harcamalar birbirinden ayrılmamalıdır.

Yoksa bir çocuğun babasına sorar:

"Baba bizim mahalledeki muhtar ne iş yapıyor?"

Kızım da...

Düşünür...

Düşünür...

Sonunda şu cevap verir:

"Oğlum, onu herkes merak ediyor zaten..."