Bir Öfke, Bir Hayat…

Henüz 20 yaşında… Hayatının en güzel yıllarında, babasını kaybetmenin acısını yüreğinde taşıyan genç bir kız… Yaşlı annesiyle birlikte, herhangi bir el açmadan, namusuyla, alın teriyle yaşam mücadelesi veren bir evlat…
Bir annenin tek dayanağı, bir evladının tek sığınağı annesidir.
Ama bazen bir öfke, bir sosyal medya tartışması, insanların hayatları geri dönülmez şekilde değiştirilebiliyor.
Bir canlı yayın…
Birkaç tane söz…
Karşılıklı tartışmalar…
Ve daha sonra taşınan öfke…
Gençlerin tek amacı, "Anneme neden hakaret ettiniz?" diye sormayı belki de. Fakat sonuçta sözlerle değil, bıçak darbeleriyle aldı.
Sokakta bekleyen kişinin saldırısına uğradı. Hayatının baharında, sürdürüle saplanan bıçaklar sadece etini değil; hayallerini, umutlarını ve zenginliklerini de yaraladı.
Şimdi adaletin yerini bulmayı bekliyor.
Aksi taktirde normal olarak ödeyeceksiniz.
Ancak toplumsal olarak değerlendirmemiz gereken çok daha büyük sorular var.
Biz ne zaman bu kadar öfkeli olduk?
Ne zaman insanlar ayrılıp silaha, çiftağa ve şiddete sarılmaya başladı?
Ne zaman sosyal medya, insanların birbirlerinin bağladığı, nefretini büyüttüğü bir arenaya mı dönüştü?
Bir ekranda yazılı cümlelerin, gerçek hayatta kan dökülebilir ne zaman unuttuk?
Bugün tartışmalar birkaç tıklamayla milyonlara ulaşıyor. Ancak öfke kontrolü kayıpları insanların geride bıraktığı acılar, ömür boyu silinmiyor.
Annesiyle birlikte yaşamaya çalışan bir genç evde hastanede yaşam mücadelesi, aslında hepimize verilen acı bir derstir.
Şiddetin galibi yoktur.
Bir bıçak yalnızca bir cismi yaralamaz; bir annenin yüreğini, bir ailenin özgürlüğünü ve toplumsal vicdanını da kanadır.
Olayla ilgili çeşitli iddialar kamuoyunda konuşuluyor. Bunların doğruluğunu ortaya koyacak olan ise söylentiler değil, bağımsız yargının vereceği karardır. Bizim görevimiz ise dedikoduları büyütmek değil; ödemeyi reddetmek, hukuka güvenmek ve insanlığımızı korumaktır.
Bugün hastane koridorlarında ağrısı döken bir anne var.
Yarın aynı acıyı yaşayamayacağımızın hiçbir garantisi yoktur.
Unutmayalım…
Öfke birkaç saniye sürer.
Pişmanlık ise bazen bir ömür…
Ve hiçbir tartışma, hiçbir hakaret, hiçbir sosyal medya kavgası bir insanın canından, sağlığından ve geleceğinden daha değerli değildir.
Şiddetin değil, vicdanın devamı. Çünkü onun gençlik hayatı saklanmış, aslında hepimizin geleceğinden koparılan bir parçadır.