Eğitimdeki sorumluluklarımız

2020 yılından itibaren Pandemi in başlaması ile birlikte öğrenci formatlarında geçmişle kıyasladığımızda çok önemli değişiklikler gözlemliyoruz.Bu değişiklikler olumlu mu derseniz maalesef değil.Zira bu süreçteki eğitim çalışmaları bazen online, bazen dersler azaltılarak, bazen bireysel karantina nedeniyle kesintiye uğramış, öğrencilerin devamsızlıkları da zorunlu olarak göz ardı edlmişti. Bu süreç ister istemez o kuşaktaki pek çok öğrenci kitlesini tembelliğe ve rehavete alıştırdı.Bunun olumsuzluklarını yansımalarını  maalesef tüm eğitim camiasındaki insanlar olarak günümüzde yaşamaktayız.
Pek çok veli öğrencilerinin daha iyi bir sonuç alması başarılı olması için azami gayret ve çaba gösteriyor.Ekonomik yönünü bile düşünmeden çocuklarına en iyi hocalardan özel ders,öğrenci koçluğu ya da kurs ile ilgili azami destek veriyorlar.Bunun yanısıra öğrencinin günlük hayatta diğer arkadaşlarından geri kalmaması için sosyal hayatta, giyim ve kuşamda da masraf etmekten çekinmiyor.Yani kısacası sınırsız bir taviz görüyoruz.Bu tavizler maalesef istenilen sonucu başarıyı getirmiyor.Bu yüzden aileler öğrencide bu eksikliği görünce onun motivasyonunu artırmak için öğrenci koçlarına rehber öğretmenlere yöneliyor.Hepsi için söylemiyorum ama şehrimizde öğrenci koçluğu motivasyondan çok ödev kontrol sistemine dönüştü. Siz ne kadar ödev verirseniz verin öğrenciye sorumluluğunu,niçin çalışması gerektiğini,niçin kazanması gerektiğini iyi anlatamazsanız bundan da hiç bir olumlu sonuç alamazsınız.
Ebeveynler çocuklarını motive etmekte baş sorumlulardır.Hatalarının ve başarısızlıklarının karşısında onların yanında olmamalıdırlar.Gayet olumlu ve makul bir ortamda onların çalışma şevkini kırmadan telkin ve tavsiyede bulunmalıdırlar.
Öğrenciye, onun hatasından  kaynaklanan olaylar karşısında 
Hep onun yanında olduklarını hissettiren davranışlardan kaçınmalıdırlar.Anne baba “oğlum kızım burda sen hatalısın “ diyebilmelidir.Velilerin çocuklarının her konudak yanlışlarının yanında olduklarını hissettirmeleri onların ileriye dönük yaşamlarında da sıkıntıya yol açacaktır.
Ama ülkemizin geleceği olan yavrularımızın geleceği konusunda sadece ailelere sorumluluk yüklemek haksızlık olur.Bizler de eğitim sektörünün bireyleri olarak onları iyi rehabilite ederek iyi geliştirerek onları kazanıp ülkemize yararlı bir insan olmalarını sağlamamız gerekmektedir.